Late beslissers, early adaptors

lothlorJawel, een mens kan heel laat tot zijn besluit komen en toch een ‘early adaptor’ blijken te zijn.
In de week van 9 tot 15 augustus a.s. vindt er in Frankrijk (noordoost, afstand tot Utrecht is ca 600 km) een zomerweek over sociale driegeleding plaats. Van maandag- tot en met vrijdagochtend van 9.30 tot 12.30 gaan we aan het werk, met John Hogervorst, om in de loop van de week een werkelijk beeld op te bouwen van een gezonde samenleving en van de weg tot een gezonde toekomst.
Daarmee gaan we in het zomerse Frankrijk bouwen aan de kracht en de wil waarmee vervolgens, ieder op zijn eigen plek in het leven mee kan bouwen aan een wereld waarin we vrijheid, gelijkheid en broederschap dichterbij brengen.
Tijdens de duur van de cursus is er ook een activiteit voor kinderen, en de rest van de dag vier je vakantie op of rond een heerlijke plek: Centre Lothlorien.
Voor nadere informatie: klik hier

Applaus voor de sociale driegeleding

otto schily

(op 13 maart 1986, tijdens de afscheidsrede van Otto Schily in de Bondsdag)

De 70 jaar geleden door Rudolf Steiner voorgestelde idee van een functionele geleding van de maatschappij in de drie gebieden van cultuur, staat en economie zou een ontwerp voor de maatschappij van de toekomst kunnen zijn voor die mensen die niet gezapig vast willen houden aan de hun vertrouwde denkpatronen en die zich bewust zijn van de existentiële gevaren waar de mensheid mee geconfronteerd is (applaus bij de Groenen).
Rudolf Steiner heeft al in de twintiger jaren op grond van verdiepte kennis van de natuur de biologisch- dynamische landbouwmethode ontwikkeld waarvan het belang pas na meer dan een halve eeuw in grote lijnen erkend wordt. Intellectuele hoogmoed, behoudzuchtige wetenschappelijke pedanterie en eigendunk bij leidinggevenden, maar ook het sektarische gedrag van antroposofen hebben gedurende tientallen jaren een productieve opname van Rudolf Steiners gedachten in de samenleving in de weg gestaan. Vandaag zou daar onbevangener en vrijer van vooroordelen over gesproken kunnen worden. Een constructieve opname van zijn ideeën in de maatschappelijke dialoog al in de twintiger jaren had in elk geval – deze bewering kan in historische perspectief worden gewaagd – de catastrofe van de nazi-terreur en de tweede wereldoorlog kunnen helpen vermijden (applaus bij de Groenen). De zware schuld die vorige generaties met hun blindheid op zich hebben geladen, zou voor ons een aansporing moeten zijn, om een vrije, ecologische, sociale, democratische en vreedzame maatschappij voor onze kinderen en met onze kinderen op te bouwen (enthousiast applaus bij de Groenen).
(De hele toespraak werd gepubliceerd in Driegonaal, 12e jrg/nr 2)

Vandaag hebben we de vijfde Driegonaal Nieuwsbrief van dit kalenderjaar verspreid. In de kolom hier rechts, bijna onderaan kunt u zich ook inschrijven en ontvangt u de Nieuwsbrief in het vervolg ook. In de Nieuwsbrief van vandaag stond, naast bovenstaand fragment uit het Driegonaal-archief, korte artikelen over de juiste prijs en over de opgave van de staat (naar aanleiding van de rechtszaak die Urgenda aanspande), een vooraankondiging van een bijzonder boek over het werk van kunstenaar Liesbeth Takken en een overzicht van driegeledingsactiviteiten in de komende maanden.

Bijna vergeten!

IMG_0981
Bijna niet voor te stellen in deze tijd waarin we elkaar alles dat langs waait via social media graag nog eens extra onder ogen brengen, maar we vergaten u te vertellen: De Dwarse Drentse Zomerweek gaat dóór! We zitten met het aantal deelnemers aan de goede kant van de streep en we verheugen ons op deze week vol driegeleding, kunst in het landschap, projectieve geometrie, gesprekken, kunstzinnige en sociale oefeningen en al het andere dat kan gebeuren wanneer mensen met idealen een hele week samen aan de slag zijn!

De week start op 18 juli a.s. en eindigt op de 25e juli. Er zijn nog plaatsen vrij – en voor jongeren en degenen voor wie de financiële drempel te hoog is hebben we een verlaagd tarief.
En hier vind je meer over De Dwarse Drentse Zomerweek

Nog gefeliciteerd!

3799We willen u graag nog van harte feliciteren met het einde van de economische en financiële crisis!
Nu het kabinet Rutte voor vijf miljard cadeautjes gaat uitdelen weten we het zeker: na de zeven magere jaren zijn de vette jaren weer aangebroken. Met de geleidelijke afbraak van het sociale stelsel, de sluipende binnenkomst van het ‘wie-niet-werkt-zal-niet-eten-principe’ en het ontstaan van een wereldwijd miljoenenlegioen van kanslozen, zal het spek ons in de komende jaren weer bekleden en gaan de bomen weer tot in de hemel groeien.

De crisis heeft veel gebracht, maar nog niet het besef dat we het in en met de economie echt anders zullen gaan moeten doen.

De gezonde gedachten die wél een levensvatbaar fundament onder de economie zouden kunnen leggen, liggen voor u klaar. U vindt ze bijvoorbeeld in het kleine boekje van Christopher H. Budd: Economische schetsen.
Hieronder een fragment uit de Inleiding.
En: tot en met vrijdag 26 juni a.s. wordt het boekje u zonder verzendkosten thuisgestuurd.

“De wereldeconomie is stuurloos geraakt. De paarden zijn op hol geslagen en geen enkele politieke strategie, wereldplan of nieuwe theorie kan ze nog onder controle krijgen. Ons ontoereikende denken zoekt tevergeefs naar de paarden en is niet in staat te erkennen dat wij het zelf zijn, in alles wat wij doen, die de situatie die wij beleven creëren. Wanneer wij een pak suiker kopen creëren wij alle processen die daarachter liggen, inclusief de excessen van de chemische landbouw en de onrechtvaardigheid van de exploitatie van de derde wereld. Onze dagelijkse transacties vormen de substantie van de economie, het materiaal waarmee de econoom werkt. Zolang wij ons niet bewust zijn van de economie van ons bestaan, veroorzaken wij de omstandigheden waarvoor de econoom, hoe briljant ook, nooit een remedie zal kunnen leveren. Er is geen geneesmiddel voor de wan-economie van onze tijd als wij wereldwijd blijven volharden in onze economische onwetendheid. Met andere woorden, niets is meer oneconomisch dan niet te weten wat economie is.

Wat is economie dan? Dat is een vraag die niet eenduidig beantwoord kan worden. Het is beter om deze vraag met een omtrekkende beweging te benaderen. Een goed startpunt is om te overwegen wat er gebeurt bij het kopen en verkopen. Men koopt of verkoopt dingen voor een bepaalde prijs. Economie houdt zich niet bezig met het ding dat uitgewisseld wordt maar met de prijs van dat ding. Voorwerpen komen voort uit de natuur; maar de prijs niet. Die is een bedenksel van de mens. Dieren hoeven niet na te denken over prijzen. Hun economie – dat wil zeggen de middelen waarmee zij voorzien in hun materiële bestaan – is geheel en al deel van de natuur. Economie is een typisch menselijke activiteit die door de mens wordt geschapen en onzichtbaar bestaat, onderscheiden van de wereld van de natuur.

Alles in de economie is onzichtbaar, Prijs, Waarden, Kapitaal – geen van deze categorieën hebben een zintuiglijk waarneembaar bestaan. Omdat de dingen van de economie onzichtbaar zijn, moet de inhoud van de economie begrepen worden door ons voorstellingsvermogen. Het is een vergissing om economische wetenschap gelijk te stellen aan de natuurwetenschap in het algemeen. Statistieken, modellen, ‘wetten’ en andere hulpmiddelen van de zogenaamde wetenschappelijke economie zijn in de praktijk van weinig betekenis want ze beschrijven wat gebeurd is en niet wat zal gebeuren. In de economie is wat reeds gebeurd is echter niet zo belangrijk, het is de toekomst die de econoom bezighoudt. En daarvoor heeft hij een vooruitziende blik en voorstelling nodig – geen dode statistiek.”

Smoking gun (still smoking)

wtc7 01Hieronder een artikel dat we al jaren geleden in Driegonaal afdrukten (jrg. 28, nr 3). We hadden destijds een serie met kleine artikelen (afwisselend geschreven door Fredie de Mooij en John Hogervorst) waarbij vragen werden opgeworpen bij de ‘officiële verklaring’ van de aanslagen van 11 september 2001.
Dit artikel handelt over de wonderlijke instorting van ‘Gebouw 7′ (WTC7) – want op 11 september stortten niet alleen de ‘Twin Towers’ in, maar ook dit Gebouw 7. Dit oude nieuws herplaatsen we op de website om drie redenen:
1: de vragen rond het instorten van dit Gebouw zijn nog niet beantwoord (terwijl de feiten rondom Gebouw 7 zich moeilijk verdragen met de officiële lezing)
2: tot op de dag van vandaag weten veel mensen niet dat op 11 september nog een derde gebouw instortte
3: in het komende nummer van Driegonaal verschijnt een interview met Daniele Ganser, deskundige op het gebied van geheime oorlogsvoering (false flag operations) en aanverwante zaken. In dat interview verwijst hij ook naar Gebouw 7 (en verwijzen wij op onze beurt naar dit artikel).
(De hierbij getoonde afbeeldingen zijn niet dezelfde als die we destijds bij ons artikel plaatsten. Wanneer u op internet afbeeldingen zoekt van ‘WTC7′ vindt u nog veel meer beeldmateriaal.)

Dat op 11 september, naast de zgn. Twin Towers, ook Gebouw 7 instortte is voor degenen die het wereldnieuws via de gewone mediakanalen tot zich nemen nauwelijks bekend. Opmerkelijk, want Gebouw 7 was toch niet licht over het hoofd te zien. Met zijn 47 verdiepingen en een hoogte van 174 meter zou Gebouw 7, had het in Nederland gestaan, met ‘kop en schouders’ uitgestoken hebben boven de Delftse Poort (naast Rotterdam CS, met 152 meter het hoogste gebouw van ons land).

De instorting van Gebouw 7 zelf is ook om meerdere redenen opmerkelijk. Het is namelijk, ook nu nog, volstrekt onduidelijk waarom Gebouw 7 ingestort is.

Op foto 1 is Gebouw 7 grotendeels te zien. De foto is gemaakt op 11 september 2001, om 15.00uur. Om 10.29uur die ochtend was de noordelijke van de twee WTC-torens ingestort. In het ingezette plattegrondje (rechtsboven op de foto) is de ligging van Gebouw 7 ten opzichte van de Twin Towers te zien. De pijl linksboven op de foto wijst op de oostelijke hoek van Gebouw 7 en correspondeert met de pijl die op de plattegrond dezelfde hoek aangeeft. Het interessante van deze foto is dat in het onderste deel van Gebouw 7, in de weerspiegeling van een lager gebouw dat gespiegeld wordt in de glaspartijen van Gebouw 7, kleine branden te zien zijn. Deze branden woedden op de 7e en op de 12e etage van Gebouw 7. Ruim twee uur nadat deze foto genomen werd, om 17.25uur, stort Gebouw 7 in de loop van een tiental seconden in elkaar. Dit is te zien op foto’s 2, 3 en 4, die een paar seconden na elkaar genomen zijn.

Heel vaag is op foto 2 nog steeds een kleine brand te zien, waarschijnlijk de brand op de 12e etage die ook op foto 1 zichtbaar is. De foto’s tonen ook hoe Gebouw 7 bijna perfect rechtstandig in elkaar zakt. Van de voet van het gebouw stijgt een reusachtige wolk stof op.

Zijn er brokstukken van de noordelijke toren op Gebouw 7 belandt en is het daardoor in brand gevlogen en of in elkaar gestort? Is Gebouw 7 door brand verwoest? De foto’s tonen slechts twee vuurhaarden die zo klein lijken dat ze door een sprinklerinstallatie geblust hadden kunnen zijn.

Veel waarschijnlijker is dat Gebouw 7 op gecontroleerde wijze, met springladingen, gesloopt is. De wijze waarop het gebouw in elkaar zakt vertoont grote gelijkenis met de manier waarop grote gebouwen wel gesloopt worden: door een gecontroleerde ontsteking van gericht geplaatste explosieven. Een werkwijze die vaker wordt toegepast (kostenbesparend) en die, onder andere omstandigheden, de bewondering kan oproepen die voor elk staaltje van vakmanschap gepast is. Ook de wijze waarop de resten van Gebouw 7 neergekomen zijn – op een mooie hoop min of meer binnen de omtrek van de voet van het gebouw, alsof de constructie van het gebouw ‘naar binnen werd gezogen’ – komt overeen met andere ‘controlled demolition’ (gecontroleerde sloop) klussen. Het naar binnen ‘zuigen’ van grote delen van de constructie, net zoals overigens de enorme rookwolk die van de basis van het gebouw opsteeg, wijst ook op een explosie (of serie explosies).

Van de andere gevel van Gebouw 7, de gevel die naar de Twin Towers gewend stond, zijn geen foto’s bekend. Zou déze gevel misschien een verwoestende vuurzee hebben getoond? Die gedachte mogen we rustig laten varen: als die gevel al voor de instorting van het gebouw sporen van brand of verwoesting had getoond, hadden we er ook foto’s of filmbeelden van gezien. De hier getoonde foto’s (van de andere gevel van Gebouw 7) zijn gemaakt omdat ze iets lieten zien dat van belang was, namelijk de kleine brandjes. Dat Gebouw 7 door brand verwoest is, is een sprookje dat verder geen serieuze aandacht verdient (al verdienen degenen die dit sprookje verbreiden, evenals hun motief daartoe, wél serieuze aandacht).

Zo is het instorten van Gebouw 7 (we laten hier nog verschillende andere feiten en vragen onbesproken) een feit dat met een grote indringendheid een vraagteken plaatst bij de ‘officiële 11-september-vertelling’. Een ‘smoking gun’ zouden ze in Amerika zeggen: een bewijsstuk dat onweerlegbaar aantoont dat het ‘verhaal’ en de werkelijkheid van ’11 september 2001’ wel erg ver uit elkaar liggen. Een ‘smoking gun’van 174 meter hoog.  (John Hogervorst)

WTC7 02

(Een ‘still’ van de BBC-uitzending waarover Daniele Ganser in Driegonaal, jrg.33, nr 5/6 spreekt)

Knoop doorhakken!

IMG_9890

Komende maandag, 15 juni, nemen we het besluit: gaat De Dwarse Drentse Zomerweek door of niet?
Terwijl mede-organisator Marijke Meijer in Taarlo uitkeek over bos, veld en ooievaarsnest, mede-organisator Liesbeth Takken met de kinderen van een basisschool met een landart-project bezig is in de omgeving van Schipborg, maakte ik vanmorgen een rondje van 10 km door het bos, over de hei en langs het beekje – en zodoende kunnen we u verzekeren:
Drenthe ligt er mooi bij en verheugt zich op De Dwarse Drentse Zomerweek!

Die staat op het programma van 18 tot en met 25 juli a.s., in het buurtschap Amerika, vlak bij het dorpje Een.

We hebben een afwisselend programma, met gesprekken, landschapskunst, voordrachten, kunstzinnige oefeningen, voordrachten en meer – en dat programma is, zoals wij het onderling noemen, ‘met potlood geschreven’: we gaan de beweeglijkheid beoefenen om optimaal in te spelen op de vragen van de deelnemers. Over de week verspreid ontmoeten we ook drie ‘gastdocenten’: eigenzinnige mensen die ons gaan laten zien en horen hoe zij zich laten voeden door hun ideaal – om dwars op de stroom aan een in sociaal opzicht betere wereld te werken.

Want dat is het grote onderliggende thema van deze zomerweek: wat kunnen we doen om ons in te zetten voor een wereld waarin ieder mens aan zijn ideaal kan werken?

Hoe komen we tot een gezonde economie / vrijheid om je te ontwikkelen – kracht om je te ontplooien / de bijen en de sociale hoofdwet / vrijheid, gelijkheid & broederschap / sociale kunst / het mysterie geld / de kunst of je leven – we gaan aan al deze thema’s werken en doen dat met inzet van ons denken, voelen en willen.
In de  eenvoudige maar prettige groepsaccomodatie waar we verblijven verrichten we wat hand- en spandiensten, maar er wordt lekker voor ons gekookt en het programma voorziet ook in de ruimte om wandelend, fietsend, hardlopend of zwemmend te genieten van de omgeving.

Komende maandag nemen we het besluit over het al dan niet doorgaan. Als jij je nog aanmeldt… zou het wel heel gek moeten lopen wil deze week niet doorgaan!
Je bent van harte welkom
en hier vind je nadere informatie!

Het is stil in het Spiegelparadijs

glass-10179216Vanuit de werkelijkheid sijpelt er soms wel eens wat nieuws door waarvan wij, bewoners van het Spiegelparadijs*, dan via de media kunnen kennis nemen. Soms is het ook anders, dan gaat de werkelijkheid gewoon door zonder dat de media iets laten doorsijpelen.

Het tv-programma Radar besteedt twee afleveringen aan de invoering van de Euro. Een verhaal op zich, dat hier nu niet het onderwerp is. Wat hier wel het onderwerp is: ten tijde van de invoering van de Euro kon Arjo Klamer, een van de weinige tegenstanders van de invoering van de Euro, zijn kritische geluid in de media -waar hij toch destijds zowel als nu regelmatig toegang toe had- niet kwijt. De media waren niet geïnteresseerd in dit geluid want Arjo Klamer was het spoor bijster.

Dat is één.
Twee:

Afgelopen zaterdag waren er wereldwijd demonstraties tegen het TTIP-verdrag – waaronder ook in Amsterdam, Alkmaar en Zwolle – en de mogelijkheden die dit verdrag (bijvoorbeeld) een stelletje boeven dat zich verenigd heeft in het bedrijf Monsanto zal bieden. Serieuze media-aandacht voor deze demonstratie was er niet. Een paar regeltjes links en rechts.

Wie op Google zoekt op ‘TTIP’ stuit als eerste op:
- een geadverteerde site van Milieudefensie
- informatie van ‘de Rijksoverheid’
- informatie van de Europese Commissie.
(Vast en zeker hebben de overheid en de EC ook betaald voor hun plaats in de top drie van zoekresulaten, maar dat wordt niet kenbaar gemaakt).

Een plus twee is zoals bekend drie.
Drie is de vraag:
Is er in Nederland feitelijk nog wel sprake van persvrijheid?

Wees niet bevreesd; ik stel deze vraag niet om ermee naar een of ander complot te manoeuvreren. Er zal in de bureaulades van degenen die de media vullen, nergens een aanwijzing te vinden zijn (geweest) waarin bijvoorbeeld gezegd zou zijn: “Hou Arjo Klamer uit de krant” of: “Met die anti-Monsanto-demo doen we niks¨.
In Nederland, en in andere delen van de westerse wereld, hebben we eerder te maken met zoiets als ´Censuur 2.0´. Deze vorm van censuur is er een van onbewuste zelfcensuur. Het is een vorm van geïnternaliseerde zelfcensuur die naar binnen gedruppeld is in het bewustzijn van onze mediawerkers. Ze weten niet wat ze doen, deze mediawerkers. Ze weten alleen waaraan ze wel en waaraan ze geen aandacht hoeven te schenken.
Verder weten ze niks.


*Het spiegelparadijs is het labyrint waarin de mediaconsument dwaalt. Omringd door vergezichten, doorkijkjes, details en stillevens die zich luidruchtig en al dan niet vervormd in elkaar spiegelen, doolt hij rond – voorzichtig tastend naar vaste grond onder de voeten, een fundament waarop dit alles begrepen kan worden en een richting om in verder te gaan…

De eerste aflevering van Radar (van 25 mei) terugkijken? Klik hier
De tweede aflevering volgt maandag 1 juni.

Nieuwsbrief

De Driegonaal-nieuwsbrief verschijnt onregelmatig. Registreer hier!



Sociale netwerken