Korte berichtjes

Twee kleine berichtjes:

Heuglijk, maar toch ook een beetje jammer omdat we verschillende mensen hebben moeten teleurstellen:
het decembernummer van Driegonaal is helemaal op! En niet om gemeen te doen… maar als u geen nummer wilt missen zit er maar één ding op: wordt abonnee!

En: donderdagavond 21 januari is er een ‘zoom-bijeenkomst’ waarin we met lezers spreken over alles dat hen aan Driegonaal interesseert; over wat ze in Driegonaal missen; over hun ideeën en tips. U bent uitgenodigd mee te ‘zoomen’. Wanneer u mailt naar info@driegonaal.nl ontvangt u donderdagmiddag een link om de bijeenkomst bij te kunnen wonen.

De om te keren wereld

“De Staat, dat ben ik” schijnt Louis XIV, De Zonnekoning, ooit uitgeroepen te hebben. En in zekere zin sprak hij de waarheid. Het Franse staatsapparaat, zoals dat zich onder zijn bewind vormde, draaide om één centraal punt: Louis XIV en hij was het ook die het in beweging bracht en hield. Dat apparaat ging echter een eigen leven leidde en toen zijn opvolger Louis XV na de Franse Revolutie in het schavot belandde en uiteindelijk zijn hoofd onder de guillotine verloor… draaide het staatsapparaat gewoon door. Het almachtige middelpunt was eruit verdwenen, het apparaat hield zichzelf in beweging.

We kunnen het als een beeld opvatten: sindsdien zijn (veel) staten ‘apparaten’ geworden die zich mechanisch voortbewegen zonder geleid of bestuurd te worden door menselijke impulsen. Procedures, formaliteiten, protocollen persen de menselijkheid uit het systeem; bureaucratie en moderne technologie doen daar nog een schepje bovenop. De meeste ambtenaren zijn beleefd, vriendelijk en van goede wil – maar kunnen als het erop aankomt niet afwijken van wat voorgeschreven is.

De ‘kinderopvangtoeslagen-affaire’, net zo goed als de zich eindeloos voortslepende ‘afhandeling’ van de gevolgen van de gaswinning in Groningen illustreren wat ik bedoel. Jarenlang stapelen de problemen zich op, liggen voor iedereen zichtbaar ‘op straat’ maar de overheid, gevangen in onmacht en onwil, produceert eindeloze rapporten, geen oplossingen.
Hoe de stand nu is is weet ik niet, maar in de eerste zes maanden van 2020 werden er in de provincie Groningen een twintigtal huizen met aardbevingsschade opgeknapt – er zijn er nog duizenden te gaan, dus dat gaat nog even duren zo.

Voor beide affaires geldt: duizenden mensen zijn lange tijd door handelen en/of door nalatigheid van de overheid in de grootst mogelijke problemen gebracht; die problemen zijn al jarenlang zichtbaar en bekend; maar een oplossing voor die problemen gaat nog jaren duren.

Hoe naïef het ook moge klinken: ‘de overheid is er om haar burgers te dienen’. Het is helaas niet het geval, maar we zouden moeten proberen het waar te maken. In ’s lands bestuur en in het politiek systeem wemelt het echter van lieden die zich het recht ontnomen hebben deze woorden te spreken. (jh)

Driegonaal (december 2020, 36e jrg. nr.4)

Verschenen: het laatste nummer van de lopende jaargang. Het ziet er niet alleen (weer) erg mooi uit, het bevat ook een aantal interessante artikelen met een mooie variatie aan onderwerpen.
Zoals:
– een gesprek met Reinoud van Bemmelen (oprichter van de Beeldhouwwinkel) over sociale driegeleding en associatieve economie in de praktijk
– Gary Lamb over sociale en antisociale impulsen
– John Hogervorst: individuele vrijheid en sociale toekomst
– een inspirerende oproep van Reinout Wijbenga: Corona als kans voor vernieuwing
– Harrie Salman over sociale driegeleding in organisaties
– en in de verzamelrubriek De Caleidoscoop korte artikelen over: censuur in Nederland (anno nu); weg met de meningen, leve het oordeel; vaccinatiebeleid…

Jaja, we beleven revolutionaire tijden…

“Men wil maar niet aannemen dat het nodig is in het groot te denken en niet in het klein, dat het nodig is grote, brede gezichtspunten te hebben. Tegenwoordig kun je steeds weer beleven dat de mensen zich eraan gewend hebben om te zeggen: ja, er moet een revolutie komen! Zelfs vele brave burgers geloven nu in de revolu­tie. (…) Maar wanneer je dan bij ze aankomt met wat bijvoorbeeld in De kernpun­ten van het sociale vraagstuk over de driegele­ding staat, dan zeggen ze: dat begrijpen wij niet, dat is te ingewikkeld. – Lichtenberg heeft weliswaar al gezegd: wanneer een hoofd en een boek tegen elkaar stoten en het klinkt hol, hoeft dat niet altijd aan het boek te liggen. Maar, nietwaar, niet iedereen gelooft dat, omdat het niet altijd zelfkennis is die innerlijk het sterkst ontwikkeld wordt. Toch kun je beleven dat er overal brave burgers zijn die in de revolutie geloven. Maar dan zeggen ze: nou ja, met zulke grote zaken, zulke grote gedachten kan ik me niet inlaten, vertel ons eerst maar hoe het schoenmaken gesocialiseerd moet worden, hoe de apotheken gesocialiseerd moeten worden, hoe dit of dat gesocialiseerd moet worden; je moet me eerst vertellen hoe ik in de revolutionaire staat mijn kruiderijen zal kunnen blijven verkopen.

Zo merk je dan geleidelijk wat de mensen eigenlijk met zulke uitspra­ken bedoelen. Ze bedoelen dat alles revolutionair veranderen moet – daar zijn ze het wel mee eens – maar dan zo dat alles bij het oude blijft, zodat er uitein­delijk niets verandert.”

Rudolf Steiner, vrdr 10 augustus 1919, uit: Opvoeden en onderwijzen als sociale opgave (Nearchus, 2001)

“Individuele vrijheid, sociale toekomst”

De filosofie van de vrijheid & sociale driegeleding:

De jaarlijkse openbare bijeenkomst georganiseerd door de landelijke ledengroep Antroposofie & Filosofie staat dit jaar in het teken van het zoeken naar de samenhang tussen De filosofie van de vrijheid (met name het tweede deel) en de sociale driegeleding en wordt dit jaar begeleid door John Hogervorst.

“Op het moment dat het mogelijk is intuïties te hebben die de werkelijke vrijheid van de mens een grondslag geven, zal uit deze individuele mens ook datgene kunnen voortkomen  waarop men in het menselijk samenleven kan bouwen. Maar de blik moet steeds op dit menselijk samenleven gericht zijn. Daarom kan ik zeggen dat mijn boek De kernpunten van het sociale vraagstuk in zekere zin de voortzetting is van mijn Filosofie van de vrijheid. Zoals mijn Filosofie van de vrijheid onderzoekt waar vandaan bij de individuele mens de kracht tot vrijheid komt, zo onderzoekt mijn Kernpunten van het sociale vraagstuk hoe het sociaal organisme moet worden gevormd opdat de individuele mens zich vrij kan ontwikkelen. En dit zijn uiteindelijk de twee grote vragen die ons in deze tijd zouden moeten bezig houden.” (Rudolf Steiner, vrdr van 17 maart 1920, GA 334)

De bijeenkomst gaat op vrijdagavond 20 november van start met een voordracht met als thema: ‘Vrijheid en het menselijk samenleven in het werk en leven van Rudolf Steiner’.
Op zaterdag 21 en zondag 22 november worden ‘individuele vrijheid’ en ‘sociale driegeleding’ nader onderzocht en gekarakteriseerd en in hun samenhang bekeken. Die samenhang zal ‘oprijzen’ uit de aard van de zaak: leven in vrijheid is alleen mogelijk in een werkelijk sociaal, in vrijheid aan te leggen samenleven.

Het seminar zal plaatsvinden in de Stichtse Vrije School aan de Socrateslaan in Zeist.

De voordracht op vrijdagavond 20-11 om 20.00 uur kan apart worden bezocht; kosten € 8,=. Aanmelden vooraf is hiervoor toch wel nodig i.v.m. het tijdig vinden van een voldoende ruime locatie om tegemoet te kunnen komen aan de 1,5 meter maatregel.

Kosten voor deelname aan het seminar is voor deelnemers aan de Ledengroep Filosofie-Antroposofie  € 30, voor overige deelnemers € 60.

Aanmelding vooraf voor het seminar bij Jaap Lemereis (jaaplemereis@hotmail.com) én door overschrijving van het betreffende bedrag op rekening NL47 INGB 0000 403082 t.n.v. Ledengroep Filosofie-Antroposofie o.v.v. “Seminar 2020”.

De tijden van het seminar op de zaterdag en de zondag zijn:

  • zaterdag 21-11 van 10.00 tot 16.00 uur
  • zondag 22-11 van 10.00 tot 12.30 uur.

Vergeet niet een lunchpakket mee te nemen !

Voor koffie/thee en een versnapering voor bij de koffie/thee zal worden gezorgd.

Nieuwsbrief

De Driegonaal-nieuwsbrief verschijnt onregelmatig. Registreer hier!



Sociale netwerken