Gedachten en ideeën, ongenoegen en plezier bij groot en klein nieuws,
door John Hogervorst, Toos Komma en Drs. Teentjes.

Uit de aanloop naar een nieuw nummer

In de aanloop naar dit nummer stuitten we op complicaties van verschillende aard. Laverend tussen deze complicaties besloten we van de nood een deugd te maken, lees: van een te laat verschijnend nummer een dubbelnummer te maken en daarmee toch nog weer ‘op tijd’ te zijn. Dat was een mooi plan. Alleen waren daarmee nog niet alle complicaties uit de lucht. – Hoe dan ook, voor u ligt een dubbelnummer met een inhoud die rijk geschakeerd is: van uitermate ernstig tot bijzonder hoopgevend.
Daarin kunnen we ook een karakteristiek van onze tijd zien. De problemen nemen niet alleen in ernst toe, maar stapelen zich ook aaneen tot een muur die de doorgang naar de toekomst belemmert. Tegelijkertijd: er is ook van alles gaande dat hoop kan bieden. Het hoopvolle is klein, vol kiemkracht, nog kwetsbaar. Het ernstig-zware is groot, levenloos, massief.

Bestuurders, politici, opiniemakers, ceo’s hebben met elkaar gemeen dat zij verantwoordelijkheid naar zich toe trekken. Zij menen geschikt te zijn om die verantwoordelijkheid te dragen, of dragen die verantwoordelijkheid om andere redenen, bijvoorbeeld omdat verantwoordelijkheid ook dienstbaar kan worden gemaakt aan eigenbelang. – De verantwoordelijkheid die zij, terecht of niet, dragen is feitelijk de verantwoordelijkheid die zij anderen hebben ontnomen. Maar ja, die anderen – dat zijn wij – hebben daar kennelijk geen overwegende problemen mee gehad.

Om het hoopvolle een kans te geven zich te vervullen, kunnen we niet meer berusten in een situatie waarin we onze verantwoordelijkheid slechts deels kunnen invullen.

De ‘verantwoordelijken’ hebben geen andere instrumenten om de huidige problemen op te lossen dan die, waarmee die problemen geschapen zijn. Hun algoritmes bevatten niks anders dan de statistiek van het verleden. Al het gereken leert ons niets over het leven. De bestrijding van de ziekte brengt nog geen gezondheid. Hun denken is gesloten voor de toekomst.

Sociale driegeleding is ook ‘het zelfbeschikkingsrecht van de vrije mens’. Wie zich tot vrijheid ontwikkelt, verbindt zich met de hoop die toekomstkracht in zich draagt. Waar vrijheid zich verwerkelijkt, zal de levenloze muur die de toekomst weg houdt, als droog gruis verkruimelen. (jh)

Een beetje consequent dan, graag


Áls het dan zo is,… dat je ervan overtuigd bent dat COVID alleen overwonnen kan worden door te vaccineren… en je weet dat het virus in landen waar nog nauwelijks gevaccineerd is alle gelegenheid krijgt nieuwe mutaties te ontwikkelen… die zich vervolgens over de wereld verspreiden om een vijfde, zesde zevende ‘golf’ op te stuwen…
Waarom gebeurt er dan niets noemenswaardigs om de vaccinatiegraad in die landen te verhogen? Waarom krijgt men daar slechts mondjesmaat vaccins (die ook nog eens tegen de houdbaarheidsdatum aanzitten)? Waarom worden Pfizer, Astra Zeneca en anderen niet gedwongen hun patenten vrij te geven opdat het virus wereldwijd en tegen aanvaardbare kosten geproduceerd kan worden? Is het niet zo dat deze firma’s hun vaccins ontwikkelden met miljarden aan financiële steun vanuit de EU en de VS?

Weegt het bedrijfsbelang van private ondernemingen zwaarder dan de volksgezondheid? Zwaarder dan de economische ontwrichting die een groot deel van het midden- en kleinbedrijf wereldwijd treft (terwijl er tegelijkertijd een economische ‘herschikking’ plaatsvindt ten gunste van het grote internationale bedrijfsleven)? Zwaarder dan de kaalslag die kunst reduceert tot een niet-essentiële liefhebberij? Zwaarder dan het psychologisch welzijn en de gezondheid van jongeren die opgroeien in een wereld zonder toekomstperspectief? Zwaarder dan een samenleving die zucht onder een regime van angst waarin ieder wordt aangemoedigd de medemens en zichzelf als een potentieel levensbedreigend ‘gevaar’ te zien? Zwaarder dan het monddood maken van andersdenkenden (wetenschappers, zorgverleners en anderen moeten voor baan en inkomen vrezen indien zij hun overtuigingen vrij uitspreken)? Zwaarder dan de censuur die Facebook (Meta), Twitter, LinkedIn en andere partijen inmiddels hebben ingevoerd? Zwaarder dan de miljarden die (alleen al in Nederland) tegen de coronacrisis aangesmeten worden?

Als dát dan zo is, dat je ervan overtuigd bent dat COVID alleen kan worden overwonnen door te vaccineren (tegen de vorige virusvariant) – breek dan het verdienmodel van COVID-exploitanten als Pfizer cs open, bouw vaccinfabrieken in alle uithoeken van de wereld en maak er een einde aan. Wees dan ook een beetje consequent, ja? (jh)
Uit: Driegonaal, jrg.37, nr.6

Monster van Loch Ness?

Misschien denkt u wel eens dat er in de wereld niets verandert, maar u zou beter moeten weten! Bijvoorbeeld: wanneer heeft u voor het laatst iets gehoord over het Monster van Loch Ness? – Er is inmiddels (maar checkt u dat rustig nog even zelf) een hele generatie opgegroeid die nog nooit van Nessie gehoord heeft. Al bijna twee decennia zijn verstreken zonder dat het Monster in het nieuws kwam. Zodat we – en daarin is dan inderdaad niets veranderd – nog steeds in het duister tasten omtrent aard en wezen van het Monster, dat in het verleden toch elke paar jaar wel goed was voor wat opwinding.
U ziet: niets blijft, alles stroomt, de mensheid ontwikkelt zich alsmaar verder.
De laatste onderzoeksexpeditie naar het Monster, twaalf bootjes met sonarapparatuur die Loch Ness afkamden, dateert van 2003. Naar het schijnt hadden de betrokkenen er zelf ook weinig fiducie in dat zij het Monster aan de dag zouden brengen. Het werd spannend toen op een gegeven moment op één bootje met behulp van de sonar ‘iets’ werd waargenomen, maar toen het bootje omkeerde om nog eens te meten was er niets meer…
Een treurige gang van zaken.

Thrillseekers, komkommerkwekers, paragnosten en politici hebben hun onderzoeksterrein nu verlegd. Er is sprake van ‘waarnemingen’ die onder meer in Den Haag zouden zijn gedaan, hoewel er nog geen bewijs op tafel ligt. Maar Mark Rutte weet het zeker: een nieuwe bestuurscultuur duikt binnenkort op!

Ieder zijn rol

Dit artikel verscheen in Driegonaal 37/4. Ongeveer sinds het verschijnen van dit nummer verrast AH de krantenlezer elke week met een paginagrote advertentie waarin mooie verhalen worden opgedist over de duurzaam groene biologische koers. We zullen nog eens wat schrijven! :>) 

Je hoort het vaak in de levensmiddelenbranche. Dan gaat het bijvoorbeeld over plofkippen, over de hoeveelheid suiker in frisdrank of over de ongezonde troep die er volop te koop is: ‘De klant wil het zo, wij – de onderneming – willen best een stapje verder gaan, maar de klant hé? En u begrijpt dat wij niet te ver voor de troepen uit willen lopen.’
Het is een gordijn van woorden van redelijkheid. ‘Ja’, denk je dan, ‘daar zit ook wel wat in.’ – Achter dat gordijn is het anders. Daar is het gewoon van: ‘Wij gaan niet moeilijk doen; wij willen onze omzetdoelen halen tegen de laagst mogelijke kosten; wij willen onze winstmarge verhogen en niet stabiliseren of laten krimpen; de concurrentie zit ook niet stil; wij luisteren beter naar de aandeelhouders dan naar de klanten; en als heel Nederland door de bocht gaat doen wij daar als het zo ver is braaf aan mee.’

Frans Muller is bestuursvoorzitter van Ahold en is daar goed op zijn plaats. Hij vindt (NRC van 12/8/2021] dat het niet aan Albert Hein is om de klant te vertellen dat die minder vlees moet eten. ‘Wij willen voorkomen dat wij tegen klanten zeggen: dít moet je doen, dit is gezond. Dat is niet onze rol.’
Nou ja, dat klinkt ook best redelijk. Je wilt van je grootgrutter toch ook niet horen wat gezond is en wat je beter kunt laten staan? Stel je voor! Je fietsenmaker gaat je vertellen wat een goede fiets is; je boekhandelaar wijst je op een goed boek; je witgoedverkoper begint je uit te leggen wat een goede wasmachine is! – Nee, zó gaan we dat niet doen.
En dáárom wil Ahold ons niet vertellen wat we moeten doen of laten. We moeten er zelf maar achter zien te komen dat de hamsterweken weer aangebroken zijn; dat het weer 1 + 1 gratis is; dat de winkel weer uitpuilt met bonusaanbiedingen… En omdat dat geen rol is die Ahold op zich wil nemen, besteedt Ahold ook géén honderden miljoenen aan reclame per jaar om onze euro’s bij AH, Gall & Gall, Etos of Bol.com te besteden.

Muller vindt dat zijn bedrijf echt zijn best doet ‘om te duwen en te revolutioneren. Maar klanten zijn gewoontedieren.’ – Zó. Nu is het maar eens gezegd, en niet door mij maar door Frans Muller: in de moderne economie wordt de consument benaderd alsof hij een dier is (en dus gemanipuleerd, gestuurd, gedresseerd kan worden).

Ik wil Frans Muller natuurlijk ook niet vertellen wat hij moet doen. Dat is niet mijn rol.
Dus weet jij wat je níet moet doen Frans? Jij moet je klanten eens niet gaan opzoeken. En dan ga je niet met ze om de tafel; je gaat niet met ze in gesprek en je doet géén moeite om er achter te komen wat ze nou werkelijk van jou willen; en wat ze daarvoor over hebben, dat interesseert jou ook niets; en jij gaat in het economisch proces van jouw onderneming géén ruimte maken voor hun betrokkenheid en medeverantwoordelijkheid.
Dat is nu precies wat jij allemaal niet gaat doen! Want jouw rol is Frans Muller te zijn, bestuursvoorzitter van Ahold, dompteur van gewoontedieren, vakken- en zakkenvuller van je aandeelhouders. (jh)

Angst voor de ander

Het is een hele sprong. Zó waan je je in een democratisch land, een van de meest vrije en moderne landen ter wereld. En zó leef je in een land waarin banken je bankrekening kunnen blokkeren omdat je informatie verspreidt die ‘desinformatie’ wordt genoemd en/of omdat je ‘complottheorieën’ verspreidt.

De aard van deze (des)informatie en complottheorieën zijn hier nu niet waar het om gaat.

Dat het zo kan zijn, dat een bank (een onderneming die privé-eigendom is en die zoals andere ‘ondernemingen gewoon bestaat om winst te maken) een mens of een onderneming of organisatie ‘eruit kan gooien’ zonder dat daar wetgeving en een rechterlijke uitspraak aan ten grondslag ligt, is onbestaanbaar.
Het is een vorm van rechteloosheid die in een beschaafd land niet voorkomt.

Je krijgt de indruk dat de rede plaats heeft gemaakt voor de angst.
Angst om te sterven.
Angst om ziek te zijn.
Angst om besmet te worden.
Angst voor de ander.
Angst voor een gedachte die de jouwe niet is.
Angst om kennis te nemen van feiten die niet in jouw beeld passen.
Angst om tot een overwogen eigen oordeel te komen.

En zoals het niet om die (des)informatie of die complottheorieën gaat, gaat het hier nu ook niet om de vraag tot wélk oordeel een mens komt.

Elk oordeel, elk mens- of wereldbeeld is in orde, zolang het in vrije uitwisseling kan worden gebracht met andere oordelen, wereld- of mensbeelden.
Zij kunnen niet worden verboden of uitgeroeid.
Daden, die uit oordelen, mens- of wereldbeelden voortkomen en die anderen schaden, kunnen wel verboden worden.

Wanneer ‘corona’ als bijwerking heeft, dat het elementaire rechtsbewustzijn dat wenselijk is om dit te begrijpen vervliegt, dan hebben we hier inderdaad te maken met een apocalyptische pandemie. Daar zal geen vaccin of kruid tegen gewassen zijn, alhoewel een goed begrip van wat wordt aangeduid als ‘sociale driegeleding’ ook hierin veel goeds kan doen… (jh)

[uit Driegonaal jrg 37, nummer 4 – september 2021]

Werkplaats voor de Toekomst

Samen bouwen aan een eerlijke en rechtvaardige wereld

In de ernstige omstandigheden die in onze tijd heersen, is het meer dan ooit van belang dat wij in onszelf een basis vormen om tot gegronde sociale oordelen te komen, en een innerlijke bron aanboren die ons de weg wijst naar een menswaardige toekomst.

Op maandag 27 september a.s. gaat de Werkplaats voor de Toekomst weer van start, voor de vierde keer. In deze stevige cursus (17 bijeenkomsten, om de twee weken) wordt gewerkt aan:
– het begrijpen en doorzien van de gebeurtenissen en ontwikkelingen in onze tijd
– het inzicht in het gezond maken van het sociale leven en de samenleving op basis van de sociale driegeleding
– het bouwen aan vertrouwen, moed en de wilskracht om actief bij te dragen aan een betere wereld.

Toekomst bouwen
Sociale driegeleding gaat over het vormgeven van de samenleving op basis van vrijheid, gelijkheid en broederschap. Deze idealen zouden elk in een eigen werkingssfeer, naast elkaar, tot hun volle betekenis kunnen uitgroeien.
Daarmee worden de voorwaarden geschapen die de mens in staat stellen zich in vrijheid te ontwikkelen, in gelijkwaardigheid democratisch mee te bestemmen, in broederschap samen te werken en te delen in de economie. Zo bouwen we een samenleving die recht doet aan de mens én aan de Aarde.
In de Werkplaats voor de Toekomst gaan we stevig aan de slag om ‘toekomstbouwers’ te worden.

In de Werkplaats werken we met inleidingen en gesprek, we onderzoeken bestaande inspirerende voorbeelden uit de praktijk en er is ruimte voor eigen vraagstukken/initiatieven van de deelnemers.

De Werkplaats wordt begeleid door John Hogervorst.
Reinoud van Bemmelen, Christine Gruwez, Wouter Kamphuis, Harrie Salman en Wil Uitgeest verzorgen gastlessen.

De bijeenkomsten vinden plaats op maandagmiddag, van 13.15 tot 17.15u
Data:
2021: 27/9, 11/10, 25/10, 8/11, 22/11, 6/12, 20/12
2022: 10/1, 24/1, 7/2, 21/2, 7/3, 21/3, 4/4, 11/4, 25/4, 9/5

Kosten: € 795,00 (incl. btw)

Uitgebreidere informatie: via een belafspraak of door middel van enkele zoom-bijeenkomsten die tussentijds worden gehouden.

Vraag de folder aan via:
info@zonneboom.nl

Nieuwsbrief

De Driegonaal-nieuwsbrief verschijnt onregelmatig. Registreer hier!



Sociale netwerken